30 Temmuz 2010 Cuma

Emile Zola - Therese Raquin

İlk satırından başlayıp sonuna kadar kasvetli bir kitap. Açılışa bakın:



"Rıhtımboyundan gelirken Guenegaud Sokağı'nın bitiminde, Pont - Neuf geçidi vardır. Mazarine Sokağı'ndan Seine Sokağı'na giden karanlık, dar bir koridordur burası. Uzunluğu en çok on metre, genişliği de bir metre kadardır. Yıpranmış, sarımtrak, yerlerinden oynamış kaldırım taşlarının arasından hep keskin kokulu bir rutubet sızar. Geçidin iki yanındaki camekanlar da kirden kapkara olmuştur."

"Therese Raquin", Zola'nın ilk romanı ve usta kaleminden daha sonra çıkacakların müjdecisi. Eğer bir Zola ya da Fransız klasikleri hayranıysanız, kaçırmamanız gereken bir yapıt.  Natüralizmin babası, 19. yüzyıl Paris'inin kanalizasyonuna ayaklarını sokuyor ve bu onun ilk cesur ve büyük adımı.

Aslında iki aşığın hastalıklı aşk hikayesi "Therese Raquin" ve deliliğin ortasına düşüşleri... Sebep de geçmişleri, bir türlü kurtulamadıkları korkunç suçları... Kanundan yakalarını sıyırıyorlar ama, o ölü, tam öldüremedikleri ölü hep aralarında...

"Katiller onun işini bitirdiklerini sandıklari halde, kurbanları, yataklarına kadar sokulup, rahat rahat sevgilerinin tadını çıkartmalarına engel olmaktaydı. Therese dul değildi; Laurent gene de kocası olan bir kadınla evlenmiş bulunuyordu, bu koca her ne kadar boğulmuş olsa da."

Ve siz, bu iki lanetli insanın yaşadığı ruhsal darmadağınıklığın, deyim yerindeyse dikizcisi oluyorsunuz sayfalar boyu.

Sylvia Plath'dan sonra neden bu kitapla devam eder ki insan? 

Engin Yayıncılık, 1993 (1. Basım)
Emile Zola
1840 - 1902

4 yorum:

  1. ben kasvetli olmasına rağmen çok sevmiştim Plath'dan sonra daha hafif bir şey okunsa daha iyi olurdu sanırım :)

    YanıtlaSil
  2. şimdi gördüm okuduğun kitabı aynı sularda yüzüyoruz Deniz'i de okudum ve sevdim (ne de olsa adımı taşıyor kitap) umarım sende seversin :)

    YanıtlaSil
  3. Therese Raquin iyi bir klasik. Bence tek kusuru yeryer laf kalabaliginin olmasi. Bu da bazen sikici olabiliyor.

    Evet, ders almadim galiba :) "Deniz" de bunalim gidiyor; her an baska bir kitaba sicrayabilirim...

    YanıtlaSil
  4. Bu kitabı ilk defa küçücük bir lise öğrencisiyken okuduğuma inanamıyorum. Fena halde iç karartan, boğucu onlarca sayfa kalmış aklımda. Yıllar sonra tekrar okuduğumda daha başka bir zevk almıştım ama Plath'tan sonra gerçekten zor olmuştur. Şu güzelim yaz günlerinde insanı hayattan soğutur o ikisi.

    YanıtlaSil

Related Posts with Thumbnails